
مکبوک پرو لمسی رسید؛ چیزی که واقعاً ارزش پول دادن دارد، لمس نیست
پنج سال طول کشید تا اپل بدنهٔ MacBook Pro را از نو طراحی کند، و حالا نتیجه دست مشتریان رسیده است: لپتاپی که میتوان با انگشت روی نمایشگرش کار کرد. طبیعی است که تیترها روی همین بایستند. اما در نخستین بررسیهای میدانی چیز دیگری بیرون میآید؛ ارزش واقعی این دستگاه در همان قابلیتی نیست که همه دربارهٔ آن حرف میزنند.
مدل تازه در دو اندازهٔ ۱۴ و ۱۶ اینچ عرضه میشود و اپل نمایشگرش را PROLED XDR نام گذاشته است؛ همان پنل OLED که به گفتهٔ شرکت «بهترین نمایشگر یک لپتاپ حرفهای» است. قیمت پایه ۲٬۸۹۹ دلار برای مدل ۱۴ اینچ و ۳٬۳۹۹ دلار برای مدل ۱۶ اینچ اعلام شده، آن هم در بازار آمریکا. دستگاهها تازه به دست مشتریان رسیدهاند و اولین ارزیابیهای دستاول هم منتشر شده است.
سبکتر شدن بدنه محسوس گزارش شده است. مدل ۱۴ اینچ حدود نیم میلیمتر از نسخهٔ mini-LED نازکتر است و کمی بیش از سه پوند وزن دارد؛ مدل ۱۶ اینچ نزدیک یک میلیمتر باریکتر شده و چهار پوند میکشد. اپل در مجموع حدود نیم پوند از وزن مدل کوچک و ۰٫۷ پوند از مدل بزرگ کم کرده؛ عددی که روی کاغذ کوچک به نظر میرسد، اما به گزارش کسانی که دستگاه را از جعبه درآوردهاند، از همان لحظهٔ اول حس میشود.
بیشترین تغییر به نمایشگر مربوط است و اینجا حق با اپل است. در پنل OLED هر پیکسل مستقل روشن میشود، پس سیاهیها مطلقاند و آن هالهٔ روشنایی که در نمایشگرهای mini-LED دور اجسام نورانی روی پسزمینهٔ تیره دیده میشود، اینجا وجود ندارد. روشنایی هم به حدی هست که محتوای HDR خوب جلوه کند و در فضای باز کم نیاورد؛ همان ضعفی که معمولاً به نمایشگرهای OLED نسبت داده میشود. حاشیهٔ نمایشگر باریکتر شده و اندازهٔ مدل بزرگ به ۱۶٫۳ اینچ رسیده است.
بریدگی بالای صفحه جای خود را به حفرهای به سبک Dynamic Island داده؛ همان نوار تعاملی iPhone که اینجا میزبان Siri AI و Live Activities است. لوگوی درخشان اپل هم به پشت دستگاه برگشته و مدل تازه را از فاصلهٔ دور هم قابل تشخیص میکند. اینها جزئیاتاند، ولی از همان جزئیاتی که آدم را به برند وفادار نگه میدارد.
لمس، به روایت همین بررسی، شبیه کار با iPhone یا iPad است: ورق زدن صفحهٔ وب، ضربه روی دکمهها، کشیدن و رها کردن، و پینچ برای زوم. اپل چند تغییر کوچک در macOS داده تا این کار راحتتر شود؛ منوها هنگام لمس کمی بازتر میشوند و دکمههای ریز تغییر اندازهٔ پنجره بزرگتر شدهاند. لولا هم مقاومتر شده تا صفحه هنگام ضربه کمتر تکان بخورد، هرچند بر اساس همین گزارش، بسته به محل ضربه هنوز لرزش خفیفی دیده میشود.
نتیجهٔ ارزیاب اما محتاطانه است و من هم با آن همدلم: لمس بهخودیخود دلیل خریدن این لپتاپ نیست. در چند موقعیت به کار میآید، ولی شیوهٔ کار بیشتر مردم با لپتاپ را دگرگون نمیکند و جای ترکپد و صفحهکلید را هم نمیگیرد.
مشکل بزرگتر جای دیگری است: نسل تازهٔ تراشه بهموقع آماده نشد و مدلهای OLED همان M5 Pro و M5 Max نسخههای mini-LED را دارند. برای لپتاپی که نزدیک سه هزار دلار شروع میشود، این تکرار ناامیدکننده است. اپل مدلهای mini-LED را هم همچنان میفروشد؛ یعنی در عمل حدود ۴۰۰ دلار بیشتر برای نمایشگر بهتر، بدنهٔ سبکتر و قابلیت لمس پرداخت میشود.
برای بعضی خریداران همین کافی است. کسی که با رنگ و محتوای HDR کار میکند، از سیاهی دقیقتر و روشنایی بالاتر سود مستقیم میبرد؛ کسی هم که هر روز لپتاپ را جابهجا میکند، کاهش وزن را در اولین مسیر کاری حس میکند. اما اگر مدل نسل قبل را دارید و فقط نیروی پردازشی بیشتری میخواهید، این مدل چیزی به گردشکار روزانهتان اضافه نمیکند.
از همین دسته
۰ دیدگاه
در حال بارگذاری دیدگاهها…


