
لوگوی نورانی مکبوک پرو پشت نمایشگر پنهان شده است
iFixit، شرکتی که راهنمای گامبهگام تعمیر گجتهای مصرفی منتشر میکند، مکبوک پروی مجهز به نمایشگر لمسی را باز کرد و به نتیجهای رسید که برخلاف انتظار دربارهی ظاهر دستگاه نیست: لوگوی نورانی اپل پشت خود نمایشگر نشسته و همین جایگیری، تعمیر آن را به ماجرایی تمامعیار از جنس صفحهنمایش تبدیل میکند.
این بازکردن هدف مشخصی داشت؛ iFixit میخواست ببیند اپل وزن را از کجا کم کرده، چه چیزی لوگو را روشن نگه میدارد و این لپتاپ در مقایسه با نسخهی ۱۴ اینچی M6 چه تفاوتهایی دارد. مکبوک پروی M6 را میتوان خواهر و برادر همین دستگاه دانست که نه نمایشگر لمسی دارد و نه لوگوی روشن، و به همین دلیل مرجع مقایسه قرار گرفته است.
سازوکار لوگو سادهتر از آن است که به نظر میرسد. چون در پشت نمایشگر نور پسزمینهای وجود ندارد که پشت شیشه را روشن کند، اپل چهار LED، یک لایهی بازتابنده و یک پخشکننده نور (diffuser) کار گذاشته تا درخشش یکنواخت شود. وقتی دستگاه خاموش است، پوشش آینهی دوسویه همان سطح براق و فلزی همیشگی را به چشم میآورد.
مشکل از همانجا شروع میشود که کسی بخواهد به این لوگو دست بزند. قطعه پشت پنل است، پس تنها راه دسترسی، برداشتن کل مجموعهی نمایشگر است. iFixit در جریان همین بازکردن، پنل را شکست؛ شیشه از لایههای زیرین جدا شد و پنل OLED از بین رفت. این را باید صریح گفت: این اتفاق در آزمون بازکردن رخ داده و شاهدی برای خرابی رایج در استفادهی روزمره نیست، اما نشان میدهد حاشیهی خطا در تعمیر این بخش تقریباً صفر است.
لولا هم جای بحث دارد. اپل میگوید لولای این مدل برای لمس طراحی شده، اما iFixit پس از بررسی میگوید تقریباً همان لولای M6 است و تنها تفاوت، سفتی بیشتر آن است تا وقتی بالای نمایشگر را لمس میکنید، زاویهاش را حفظ کند. به بیان دیگر، مقاومت افزوده جایگزین یک مکانیزم تازه نشده است.
در بخش درگاهها تصویر دو نیمه دارد. پورتهای Thunderbolt و USB-C و همچنین فنها قابل تعویضاند، اما برای رسیدن به آنها برد منطقی باید بیرون بیاید. درگاه HDMI و اسلات کارت SDXC ــ همان استاندارد کارت حافظهای که دوربینهای عکاسی و فیلمبرداری از آن استفاده میکنند ــ مستقیماً روی برد لحیم شدهاند و راه تعویض آسانی ندارند. SSD و حافظه هم وضعیت مشابهی دارند.
آزمون مهمتر iFixit جابهجا کردن برد منطقی میان دو دستگاه بود. پس از اجرای Repair Assistant، نرمافزاری که اپل برای تأیید قطعات تعمیرشده در اختیار تعمیرکاران گذاشته، همهی اجزا کار کردند؛ از جمله نمایشگر لمسی و Touch ID. هیچ نشانهای از یک قفل تازهی جفتشدگی قطعه (parts pairing) ــ همان سازوکاری که قطعهی نو را نرمافزاری به دستگاه گره میزند و تعویض آزاد را محدود میکند ــ که به لمس مربوط باشد دیده نشد. این بخش، خبر خوب گزارش است.
کاهش وزن هم بهای خودش را داشته. قاب پایینی ۳۶۴ گرم وزن دارد، در برابر ۴۵۶ گرم در مدل M6؛ مجموعهی نمایشگر با وجود تاچ و لوگوی نورانی ۱۰۱ گرم سبکتر شده و باتری ۲ گرم. بخشی از این صرفهجویی با تراشیدن آلومینیوم از شاسی پایینی به دست آمده و در عوض، ترکپد کمی کوچکتر از مدل M6 شده است؛ معاملهای که هر کسی ساعتها روی ترکپد کار میکند آن را حس میکند.
نمرهی نهایی تعمیرپذیری ۵ از ۱۰ است؛ یک نمره بالاتر از مکبوک پروی M5 و یک نمره پایینتر از MacBook Neo. این رقم را باید بهبودی پلهای خواند، نه یک جهش. اپل در چند سال گذشته سختتر شدن تعمیر را با لحیمکاری و زنجیرهی تأیید قطعه پیش برده و نمرهی ۵ نشان میدهد این مسیر متوقف نشده، فقط کمی هموارتر شده است.
از همین دسته
۰ دیدگاه
در حال بارگذاری دیدگاهها…


